[ و به یکى از کسانى که بدو سخنى گفته بود و از مقدار وى بزرگتر مىنمود فرمود : ] پر نیاورده پریدى و در خردسالى بانگ در کشیدى . [ و شکیر ، نخست پرهاست که بر پرنده روید ، پیش از آنکه نیرومند و استوار شود ، و سقب شتر خردسال است و شتر بانگ بر نیاورد مگر آنگاه که فحل گردد . ] [نهج البلاغه]
نویسنده: سوز دل (محمد) سه شنبه 9 بهمن 86 ساعت 1:20 صبح
خداحافظ
واسه همیشه
ت...
نظرات شما ()